Niemcy – Usługi architektoniczne, budowlane, inżynieryjne i kontrolne – FFH-Monitoring Wildkatze Berichtsperiode 2025-2030

W Dyrektywie o siedliskach (FFH) wymieniono dla Unii Europejskiej łącznie 231 typów siedlisk (Załącznik I, z czego 93 występują w Niemczech) i około 1000 gatunków i podgatunków (Załącznik II, z czego 143 występują w Niemczech) o znaczeniu dla wspólnoty, dla których musi zostać utworzony system połączonych obszarów chronionych. Na mocy art. 17 Dyrektywy o siedliskach państwa członkowskie są zobowiązane co 6 lat przekazywać Komisji Europejskiej krajowy raport dotyczący stanu realizacji dyrektywy i oceniać w nim stan zachowania wszystkich typów siedlisk (LRT) i gatunków wymienionych w załącznikach. W Niemczech raport jest głównie tworzony na podstawie danych krajów, które opierają się na jednolitych metodach zbierania danych na poziomie federalnym. Na podstawie raportów państw członkowskich Komisja Europejska tworzy raport wspólnotowy. Art. 11 Dyrektywy o siedliskach zobowiązuje państwa członkowskie do monitorowania stanu zachowania (monitoring) obiektów chronionych w ramach Dyrektywy o siedliskach (LRT (Załącznik I) i gatunki (Załączniki II, IV i V)). W wieloletnim procesie koordynacji Bund i kraje związkowe doszły do porozumienia dotyczącego federalnego podejścia do monitoringu w ramach Dyrektywy o siedliskach. Na poziomie federalnym liczba powierzchni próbkowych (SPF) na jeden obiekt chroniony (LRT lub gatunek) jest rozdzielana pomiędzy kraje związkowe (próbka federalna). Na jeden obiekt chroniony maksymalnie 63 SPF jest rozdzielana na każdą biogeograficzną region, zarówno wewnątrz jak i poza obszarami chronionymi w ramach Dyrektywy o siedliskach, w przypadku mniejszej liczby występowania obiektu chronionego niż 63 na każdy biogeograficzny region, wszystkie wystąpienia są sprawdzane w całkowitym spisie (TZ).