Niemcy – Przyrządy astronomiczne i optyczne – GSSAC Laser Ranging System +3

Agencja Kosmiczna Niemiec w Niemieckim Centrum Lotnictwa i Astronautyki e.V. (RFA w DLR e.V.), w tym obszarze położenia kosmicznego, planuje zakup trzech zasadniczo identycznych, dostępnych na rynku, gotowych do użytku stacji naziemnych do Laserowego Zdalnego Pomiaru (SLR) i Laserowego Zdalnego Pomiaru Śmieci Kosmicznych (SDLR), w tym systemy kontroli i oprogramowanie sterujące. Stacje naziemne muszą posiadać poziom dojrzałości technologii co najmniej 8 (TRL8+), tzn. brak (nowego) rozwoju, a projekt systemu oraz weryfikowane i zweryfikowane systemy referencyjne muszą już istnieć. Oprogramowanie operacyjne i sterujące musi być już pomyślnie wykorzystywane w istniejących (referencyjnych) systemach. Celem tego przedsięwzięcia jest integracja i uruchomienie trzech (częściowo stałych) systemów, które mogą być wykorzystywane zarówno do SLR, jak i SDLR, na oddzielnych stanowiskach za granicą Europy, w tym systemy powinny być podłączone do Centrum Położenia Kosmicznego (WRLageZ) i umożliwiać wysokoprecyzyjne pomiary odległości dla obiektów kooperujących, z dokładnością geodezyjną, na niskiej orbicie okołoziemskiej (LEO), średniej orbicie okołoziemskiej (MEO) (np. Galileo) i geostacjonarnej orbicie okołoziemskiej (GEO), oraz dla niekooperujących obiektów na LEO. Systemy muszą być zaprojektowane do pełni automatycznej pracy pomiarowej 24/7 i mogą przeprowadzać obserwacje zarówno w nocy, jak i w dzień. Przy tym dane pomiarowe muszą być automatycznie przetwarzane i dostarczane do WRLageZ w standardowej formie. Zlecone obserwacje muszą być przeprowadzane niezależnie, z uwzględnieniem wpływów środowiskowych i bezpieczeństwa laserowego, szczególnie dla ruchu lotniczego. Oprócz laserowego pomiaru odległości systemy muszą być w stanie przeprowadzać obserwacje pasywno-optyczne do śledzenia orbity oraz tworzyć krzywe światła śledzonych obiektów. Uzyskane dane orbity powinny być wpisane do niemieckiego katalogu danych orbity tworzonego w WRLageZ, a także dostarczone krajowym i międzynarodowym partnerom kooperacyjnym. Te dane stanowią również podstawę do dalszego rozwoju krajowych zdolności do operacyjnego monitoringu kosmicznego w zakresie SLR i SDLR. Systemy laserowego pomiaru odległości są komplementarne do teleskopów i systemów radarowych i mogą być wykorzystywane do wysokoprecyzyjnego określenia orbity pojedynczych obiektów w przypadku zbliżeń lub rutynowo do ulepszania i utrzymywania katalogu. Ponieważ małe i bardzo małe satelity coraz częściej wyposażane są w laserowe retroreflektory, regularne pomiary za pomocą SLR umożliwiają również cenne wsparcie dla zarządzania ruchem kosmicznym i zrównoważonego wykorzystania kosmicznego, umożliwiając dokładniejsze przewidywanie zbliżeń i tym samym zmniejszając liczbę manewrów unikania, także przez większe ładunki.

W szczególności planowane są następujące działania: a. wyszukiwanie, ocena i przygotowanie lokalizacji w porozumieniu z zamawiającym, b. integracja trzech pełni automatycznych systemów SLR i SDLR, c. transport trzech systemów na miejsca wybrane przez zamawiającego, d. instalacja, uruchomienie i walidacja trzech systemów na miejscach docelowych. Do wykonania zadania przewiduje się czas maksymalnie 41 miesięcy, prawdopodobnie od lipca/sierpnia 2026.