Niemcy – Usługi badawcze i eksperymentalno-rozwojowe oraz pokrewne usługi doradcze – Verfahren zur Messung der Griffigkeit von strukturierten Markierungen und Einfärbungen

Aby zapewnić bezpieczeństwo jazdy, szczególnie motocyklistów, należy zapewnić wystarczającą śliskość znaków drogowych. Aktualnie w regulacjach technicznych zawarte SRT jest nieprzydatne dla strukturowanych znaków drogowych, takich jak np. często stosowane na drogach krajowych agregatowe znakowania. Istnieje więc pilny potrzebę poszukiwania odpowiedniej alternatywy dla SRT, która pozwoliłaby na ocenę techniczną strukturowanych znaków. W związku ze wzrastającym znaczeniem rowerowego ruchu, byłoby pożądane posiadanie odpowiedniego metody pomiarowej dla czerwonych znaków, które również mają zazwyczaj bardzo strukturowaną powierzchnię. W krajach UE są już stosowane potencjalnie odpowiednie urządzenia, które działają na zasadzie metody pomiarowej sił długich z hamowanym poślizgiem (LFC) do pomiaru śliskości znaków. Metody ciągłego pomiaru, oprócz pokrycia większej powierzchni niż w przypadku SRT, mają dodatkową zaletę, że uwzględniają zarówno makrostrukturę, jak i mikrostrukturę. Celem tego projektu badawczego jest identyfikacja i walidacja technicznie odpowiednich metod na podstawie powyższego pomiaru, stosowanych dla strukturowanych znaków w Niemczech. Dla nowego proponowanego parametru „współczynnik tarcia µ strukturowanych znaków” należy utworzyć podstawę oceny i zalecić własne wartości wymagane do oceny śliskości. Ponadto należy opracować instrukcję badawczą do zastosowania w praktyce. Wyniki powinny być włączone w regularną rewizję EN 1436. Ponadto należy rozważyć, w jakim stopniu metody mogą być stosowane w ramach oceny odpowiedniości.