Niemcy – Usługi badawcze i eksperymentalno-rozwojowe oraz pokrewne usługi doradcze – [InSuReCS] Intelligent Surfaces for Resilient Communication and Sensing

Największym ryzykiem dla bezpieczeństwa cybernetycznego na polu walki jest zagrożenie własnej bezprzewodowej komunikacji radiowej przez przeciwnika za pomocą walki elektronicznej (EloKa). Oprócz zapewnienia integralności i bezpieczeństwa przed podsłuchiem przesyłanych informacji za pomocą nowoczesnych kryptograficznych metod, oraz dostępności połączeń informacyjnych nawet w warunkach zakłóceń, ochrona własnej sygnatury elektromagnetycznej przed metodami lokalizacji przeciwnika jest często niedocenianym, ale operacyjnie krytycznym elementem bezpieczeństwa komunikacji (COMSEC). W szczególności przy bezpośredniej komunikacji między dwoma stacjami nadawczymi istnieje ryzyko, że własna transmisja zostanie przechwycona i zdekodowana przez siły przeciwnika lub że własna pozycja zostanie zakłócona lub zlokalizowana za pomocą środków walki elektronicznej. Obecnie wojska na polu walki reagują na zagrożenia techniczne (procedury Direct Sequence Spread Spectrum/Frequency Hopping, transmisje w pętli, łączność kierunkowa) lub taktyczne (krótkie cykle transmisji, dyscyplina radiowa, wysoka mobilność), co ogranicza wykorzystanie bezprzewodowej komunikacji i jej zalet w działaniach. Z drugiej strony, nieprzerwana dostępność przepływu informacji w „Military Internet of Things” na polu walki, np. do tworzenia wysokoprezysyjnych i ciągłe aktualizowanych obrazów sytuacyjnych, odgrywa coraz większą rolę i wymaga wykorzystania taktycznych łączy danych o wysokiej przepustowości. To wymaga np. nowych adaptacyjnych form falowych w zakresie VHF i wyższych, które obecnie są rozwijane na podstawie radiostacji zdefiniowanych przez oprogramowanie (SDR), np. w ramach projektu ESSOR. Za pomocą elastycznych metod modulacji, wbudowanej szyfrowania i wysokiej odporności można utworzyć bezpieczne połączenia radiowe. Jednocześnie takie formy falowe umożliwiają jednoczesną komunikację i rozpoznanie (Integrated Communication and Sensing, ISAC) i są więc szczególnie interesujące dla zastosowań wojskowych. W ramach programu badawczego InSuReCS ma zostać opracowana adaptacyjnie sterowalna technologia nadawania i odbierania oparta na metapowierzchniach (np. Reconfigurable Intelligent Surfaces (RIS)), która umożliwia niebezpośrednią komunikację i rozpoznanie (aktywne i pasywne) i dzięki temu zmniejsza ryzyko wykrycia własnej pozycji przez ciągłe dostosowywanie trasy transmisji. Niebezpośrednia komunikacja i rozpoznanie ma być zrealizowane przez stację pośredniczącą lub powtarzającą, która będzie w stanie celowo przekazywać przychodzące i silnie skupione transmisje między źródłem i odbiornikiem. Rozwojowa technologia nadawania i odbierania może być wykorzystywana zarówno do uzupełnienia istniejącej techniki radiowej i rozszerzenia jej możliwości (np. w odniesieniu do szerokości pasma, używanych pasm częstotliwości, charakterystyki kierunkowej), jak i do uwzględnienia przyszłych militarnie istotnych zastosowań radiowych. Celem jest opracowanie technologii nadawania i odbierania, która umożliwia mobilnym zespołom w polu wysokodostępną, szerokopasmową i bezpieczną komunikację i zdalne rozpoznanie z wysoką kierunkowością. Do tego celu mają zostać zaadaptowane inteligentne metapowierzchnie, które są przewidziane dla użytku w przyszłym standardzie 6G sieci komórkowych, do bardzo elastycznego wykorzystania w ramach scenariuszy konfliktów i kryzysów. Priorytetowe wymagania, takie jak w dużej mierze niezależna od platformy możliwość wykorzystania, dobra integracja z istniejącymi i przyszłymi aplikacjami radiowymi oraz ciągła adaptacja konfiguracji RIS w wysoko mobilnym scenariuszu działania stanowią istotne cele innowacji programu badawczego.